zaterdag 5 maart 2016

Maart; een maand van veel eerste-keren

De tijd gaat zo ontzettend snel en het cliché klopt, helemaal met een tweede. Over een klein weekje is Deva al weer 3 maanden. Maar er is en staat nog veel meer te gebeuren deze maand en dat zijn veel dingen die voor de eerste keer staan te gebeuren.

Bol lachebekkie zit steeds beter in zijn vel

Luna's eerste keer naar school
Gespannen staat ze met haar rugzakje, gekregen van opa en oma, klaar. We hebben haar uitgelegd dat we dit keer niet zullen blijven. Vorige week zijn we even gaan kijken en bleven wij erbij. Deze week was het dan echt tijd voor het afscheid. Ik begon me haast schuldig te voelen want ik had geen last van 'het-viel-moeders-zwaarder-dan-kind'. Ik was juist blij voor haar en trots. Ze begon een klein beetje te mopperen maar toen ik uitlegde dat ze straks naar de speeltuin gaan en lekker samen liedjes gaan zingen was ze om. Trots liep ik het schoolplein af, daar zit mijn kleine meid helemaal groot te zijn in een klasje. Haar neefje Most (4 maanden jonger) zit in hetzelfde klasje dus ze zat niet alleen maar tussen onbekende. Het voelt wel even raar als we thuis zijn en het wel erg stil is. Toch is het fijn om even, al is het maar voor 2 uurtjes, helemaal met Deva bezig te zijn zonder dat ik ook een oogje op Luna moet houden.

Ze staat er helemaal klaar voor!


Het schoolsysteem in Thailand is wel heel anders. Een echte peuterspeelzaal is er niet. Luna gaat nu naar een privéschool waar ze een soort opvang hebben voor de allerkleinste. Je kunt je kind daar in principe 5 hele dagen onder brengen. Wij hebben er voor gekozen om het op ochtenden te houden. In eerste instantie zouden dat er maar 2 per week zijn, maar toen Jack gisteren vroeg of ze voor de derde keer deze week wilde gaan riep ze heel hard ja. Dus de eerste week heeft ze er al 3 ochtenden op zitten en wat doet ze het ontzettend goed. Het is zo goed voor haar om alleen maar Thais te horen en lekker te spelen met andere kindjes. Ze is wel de oudste en de meest eigenwijze... Zelfs in het Thais... Ze volgt de juffen tot in de grootste precisie, doet alle dansjes na en zingt uit volle borst mee. En dat terwijl de Thaise kindjes de meeste liedjes alleen maar mee neuriën. Een ander ding waar ik de eerste keer nogal gechoqueerd van was is dat alle kindjes regelmatig met flesjes melk in hun mond lopen. De meeste zijn 1,5 jaar of ouder... Mijn mond viel nog verder open toen de dekentjes werden uitgespreid en alle kinderen gingen liggen met een fles melk, alsof het nog baby'tjes waren. Luna kwam toen bezorgt naar me toe: "Mama ik hoeft toch niet echt te gaan slapen? En ik wil helemaal niet uit een fles drinken." Ik was blij met haar reactie was ik was even bang dat ze ook uit een fles wilde gaan drinken. We geven haar dus gewoon een pakje drinken of een zelfgemaakte smoothie mee, uit een beker want peuters moeten dat gewoon kunnen!
Als baby-tjes uit een flesje drinken...
Als ze thuiskomt zit ze vol verhalen over dat ze in de speeltuin gespeeld heeft, haar absolute favoriet! De nieuwe liedjes moeten natuurlijk even gezongen worden en de bijbehorende dansen gedaan worden. Knalrode wangetjes heeft ze iedere keer als ze terugkomt. Na de lunch zou je verwachten dat ze bekaf naar bed gaat. Het tegenovergestelde gebeurd, ze gaat namelijk spelen. Gisteren ben ik zelfs tot twee keer toe naar boven gegaan omdat ik haar hoorde spelen. Een derde keer wilde ik niet naar boven toen ik haar weer hoorde spelen en uiteindelijk is ze helemaal uitgetelt overdwars op bed in slaap gevallen. Ze moest eerst alles nog even verwerken voordat ze de rust had om te gaan slapen.
Ze kroop bijna bij de juf op schoot

Ik ben zo blij dat het haar zo goed bevalt en dat we geen drama's hebben gehad. Alleen de eerste dag wilde ze perse in het speeltuintje blijven op weg naar huis. Toen was het wel even huilen maar inmiddels weet ze dat ze ook weer terugkomt en op een andere dag gewoon weer in het speeltuintje mag spelen. Ze heeft het super goed naar haar zin en de juffen zijn helemaal weg van haar, blijkbaar luistert ze als de beste. Ze heeft in haar eerste week op school wel al haar eerste verkoudheid opgelopen. Met een ontzettende snotneus en waterige oogjes is ze vandaag extra vroeg naar bed gegaan, arme meid.
Thai Style poseren kon natuurlijk niet uitblijven

Mijn eerste echte Thaise les
Ik heb altijd geroepen dat ik het heel erg zou vinden als ik mijn eigen kinderen niet zou kunnen verstaan (iets waar vele westerse vaders van half Thaise kindjes last van hebben). Nu Luna naar school gaat gaat haar Thais ook enorm snel vooruit. Ik kan het nog maar net bijhouden maar er zijn momenten dat ik even niet weet wat ze met haar vader bespreekt. Tijd voor actie dus. In Nederland maakte mijn moeder er nog een opmerking over dat we van buitenlanders in Nederland ook verwachten dat ze de taal spreken. Op dat moment kon ik die opmerking niet zo waarderen (sorry mam, hormonen... Lachebekje met lachende ogen) maar ik had even een schop onder mijn kont nodig. Inmiddels heb ik mijn eerste Thaise les gehad. Niet van Jack want dat hadden we al eerder geprobeerd en dat was niet succesvol, haha. Ik krijg les van een jonge meid van 17 jaar. Zij is een van Jacks leerlingen op het Onderwijs Centrum waar hij regelmatig lessen geeft. Door omstandigheden moest zij vervroegd haar middelbare school afbreken (vermoedelijk ivm de thuissituatie). Nu schoolt ze bij op het Onderwijs Centrum. Ze is ontzettend leergierig en haar Engels is super goed voor een 17 jarige. Dat ze Engels spreekt was voor mij wel een vereiste. Pas dan weet je namelijk hoe moeilijk het is om een totaal andere taal te leren. Daarnaast is het toch wel erg handig als zij mij de verschillen tussen de verschillende letters kan uitleggen. Zoals jullie wel weten heeft het Thai een ander alfabet met 44 medeklinkers en 24 klinkers. Ons alfabet volstaat dus niet en daarom is het handig als zij kan uitleggen wat het verschil is tussen de vier verschillende T's en niet alleen kan laten horen. Terwijl zij mij Thais leert, help ik haar verder met haar Engels. Ze gaat al naar een Australiër hier in het stadje voor Engelse les maar dat is vooral grammatica. Ik help haar meer met spreken en gewoon zelfvertrouwen krijgen. Iets wat ik in het Thais ook wel nodig heb!

Moppies

Mijn eerste dag werken in Thailand
Mijn laatste 2 weken in Nederland en mijn eerste 2 weken hier heb ik niet gewerkt. Dat was ook wel even nodig om het in Nederland rustig af te sluiten en hier in Thailand weer alles op de rit te krijgen. Ik ben wel heel erg benieuwd hoe het zal gaan. In Nederland was Jack altijd beschikbaar maar die heeft hier nu ook weer zijn bezigheden. Volgende week wordt dus een goede test met een peuter en een baby thuiswerken. Ik realiseer me ook wel wat ik af en toe hulp van mijn schoonmoeder zal moeten accepteren want helemaal alleen kan ik het niet. Ik heb ook nog de optie als het een keer heel druk is om Luna wat langer op school te laten blijven. Dat is het fijne dat ze hier zo flexibel zijn. We zitten niet vast aan vaste dagen of vaste tijden. De juffen maakt het niks aan als ze een keertje niet komt of juist extra. Ze lunchen ook altijd gezamelijk dus een extra kindje vinden ze geen probleem.
Het zal wel een uitdaging worden om de balans erin te houden. Deva is behoorlijk aanhankelijk en vraagt veel aandacht. Dat was in het begin wel wennen omdat Luna altijd zo makkelijk is geweest. Ik ben benieuwd hoe dat straks zal gaan als ik weer ga werken. Gelukkig is hij in de draagdoek wel altijd rustig dus die optie heb ik ook nog. Ik kan namelijk makkelijk werken met hem op mijn buik.

Kleine meisjes worden groot

Luna's 'eerste' derde verjaardag
De maand sluiten we af met de meest bijzondere gebeurtenis. Dit is natuurlijk niet echt een eerste maar toch, Luna's derde verjaardag. Ik kan nauwelijks geloven dat deze kleine meid al bijna 3 jaar is. Ze is zo wijs en bijdehand. Ik kan uren naar haar kijken hoe zij de wereld ziet. Haar nieuwsgierigheid naar alles, haar open blik en haar niet te stoppen energie. Wat een grote meid is het al geworden, helemaal nu ze naar school gaat. Maar ook hoe lief en zorgzaam ze is voor haar broertje. 
Als ze tegenwoordig wakker wordt uit haar middagslaapje gaat ze zelf al naar het potje om te plassen en roept mij daarna pas. Hoezo zelfstandig? Ik kan het haast niet bijhouden zo snel gaat het. De ontwikkeling is weer super snel gegaan sinds Deva geboren is. We merken het verschil goed, helemaal omdat we bijna 5 maanden zijn weg geweest en nu weer terug zijn in ons eigen huis.
Het is zo mooi om haar te zien ontwikkelen in de meid die ze nu is. Ik kan niet wachten om te zien wat de toekomst haar te bieden heeft maar tegelijkertijd wil ik de tijd stil zetten en vasthouden hoe ze nu is. Mijn lieve kleine kuffelmeid.

Mijn moppies!


Follow by Email